Hydradenitis pod pachą (kod L73.2) - stan zapalny w kanałach apokrynowych ośrodków potowych, który wygląda jak ropień. Głównymi objawami są ostre stany zapalne i odkładanie się z ropą w pachach. Choroba może rozprzestrzeniać się w jednej ze stref - w pachwinie, fałdach piersiowych. Choroba często dotyka kobiety w wieku 15-60 lat. Dzieci i osoby starsze nie chorują z powodu bezwładności ośrodków apokrynowych.

Obraz kliniczny

Zapalenie hydradenitis pod pachą (kod L73.2 według Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób) jest objawowe, a charakter kursu jest podobny do furunculosis (gdy gruczoł łojowy jest zablokowany). Prowokacyjne zapalenie to infekcja. W obszarze jego wejścia do centrum apokrynowego tworzy się jeden lub kilka bolesnych zablokowanych nacieków. Główną różnicą między zapaleniem hydradenitis a furunculosis jest brak martwiczych pręcików.

Rozwój ropnego zapalenia występuje, gdy kanały potowe w tłuszczowej tkance podskórnej są zablokowane. Może to być spowodowane zaostrzeniami choroby podstawowej. Zablokowany gruczoł potowy może również tworzyć się bez wpływu wewnętrznych patologii.

Istnieje kilka stopni nasilenia zapalenia hydradenitis, występujących z różnymi objawami nasilenia. Formy powierzchni charakteryzują się przekrwieniem i obrzękiem skóry, ostrym pogorszeniem stanu pacjenta ze skokiem temperatury do 40 ° C. Niebezpieczne są flegmonowe odontogenne gatunki, które powstają na szyi i ogniska spowodowane próchnicą szkliwa zębów.

Lokalizacja hydradenitis pod pachami jest jednostronna, ale po obu stronach może pojawić się ropień. Często choroba jest zlokalizowana w pachwinie, szyi lub piersi. Średni czas trwania choroby przy odpowiednim leczeniu wynosi 14 dni. Ale ze słabą odpornością możliwy jest nawrót.

Powody

Zapalenie Hydradenitis w pachach (kod ICD L73.2) jest podtypem ropnego zapalenia skóry, choroby skóry z wyraźnym ropnym zapaleniem spowodowanym przez zakażenie nabłonka ziarniakami ziarnistymi. Ta kategoria obejmuje pachwinowe, podgrudne, szyjkę macicy.

Gruczoły apokrynowe cierpią w wyniku zakażenia bakteriami gronkowcowymi. Drobnoustroje mogą zatykać wszystkie centra potu w obszarze problemowym i przenikać do głębszych warstw skóry przez mikropęknięcia, mieszki włosowe lub przez układ limfatyczny z innych narządów wewnętrznych.

Zespół profesjonalistów StarLik (pojedynczy portal medyczny stworzony na podstawie międzynarodowych standardów medycyny opartej na dowodach w celu diagnozy i leczenia) wyjaśnił głównych prowokatorów zapalenia gruczołów łojowych.

Głównym powodem występowania hydradenitis jest stale wilgotne środowisko spowodowane nadmierną potliwością. Płyny biologiczne są idealną pożywką dla wszelkich infekcji wirusowych, grzybiczych lub bakteryjnych. W miarę rozwoju centra potu są zatkane. Prowadzi to do tego, że zatkany dławik nie jest w stanie całkowicie uwolnić cieczy, dlatego występuje zapalenie.

Główne czynniki ryzyka to:

  • osłabiony układ odpornościowy;
  • zmiany lub niepowodzenia hormonalne w organizmie;
  • choroby endokrynologiczne;
  • świądowa dermatoza na skórze;
  • zaburzenia dystroficzne w gruczołach potowych;
  • otyłość:
  • skóra streptodermy;
  • choroby, które wywołują nieprawidłowe działanie centralnej i wegetatywnej NA;
  • niezdrowa dieta lub niepiśmienna dieta dla utraty wagi;
  • regularny post;
  • ekspozycja;
  • długotrwałe stosowanie leków hormonalnych i immunosupresyjnych.

Obraz kliniczny pogarsza patologia przewodu pokarmowego związana z zaburzeniami trawienia i zaburzeniami składników odżywczych. Również przyczyny hydradenitis polegają na nieostrożnym usuwaniu włosów, z powodu których na skórze występują mikropęknięcia i urazy. Kurz, bakterie przenikają do ośrodków apokrynowych, uszczelniają je. W rezultacie zatkane ośrodki są podrażnione, co prowadzi do zapalenia. Nie ostatnia rola w prowokacji ropnego zapalenia odgrywa niezgodność z podstawowymi zasadami higieny osobistej.

Objawy

Zapalenie gruczołów potowych charakteryzuje się stopniowym rozwojem objawów:

  • W pierwszym etapie powstaje mały, bolesny guzek wielkości grochu - jest to główny objaw początku zapalenia.
  • Drugiego dnia formacja wzrasta do 20 mm średnicy, uzyskując purpurowo-czerwony odcień.
  • Stopniowo powstają nowe guzki wokół głównego ogniska zapalenia. Szybko łączą się, tworząc konglomerat.
  • Wraz ze wzrostem infiltracji, pęcznienie w strefie pachowej rośnie wraz z przekształceniem guzka w duży wzrost o zabarwieniu niebiesko-fioletowym, wypełnionym ropą. W pobliżu rosnące gruźlice rosną wraz z głównym celem. Jednak nawet mały gest ręki powoduje silny ból.

Główne objawy zapalenia hydradenitis:

  • rosnące uderzenie w pachę, które stopniowo wypełnia się ropą i zaczyna boleśnie bolać;
  • obrzęk, obrzęk i zaczerwienienie skóry wokół ogniska zapalenia;
  • skok temperatury osiągający 38–40 ° C, gdy węzły są silnie zapalne;
  • swędzenie wokół obszaru problemowego;
  • częsty dyskomfort i stały ból w dotkniętym obszarze.
Powrót do spisu treści

Komplikacje

Konsekwencją jest rozprzestrzenianie się infekcji we krwi, gdy mieszek włosowy lub kanał potowy jest zablokowany, przy braku odpowiedniego leczenia z powodu bliskości zapalenia w pachach dużych naczyń krwionośnych. Rozwija się ropne zapalenie stawów (kod L73.2) postaci powracającej, co wymaga długotrwałego leczenia i może przenieść się do pobliskich tkanek i ośrodków potowych.

Główne niekorzystne czynniki zwiększające ryzyko konsekwencji:

  • nieodpowiednia terapia;
  • opóźnione leczenie;
  • zaniedbanie higieny osobistej, zwłaszcza w obszarze pach;
  • obecność chorób tła, które wpływają na odporność.

Jeśli nie wyleczysz i nie uruchomisz zapalnej choroby pachowej, powikłania takie:

  1. Zapalenie stopniowo lokalizuje się w innych częściach ciała, rozprzestrzeniając się na pachwinę, pod klatką piersiową, pojawia się na wargach sromowych i innych częściach ciała.
  2. Rozległe ropnie tkanek miękkich.
  3. Powstawanie zgnilizny.
  4. Rozwój zapalenia węzłów chłonnych w postaci przewlekłej.
  5. Sepsa wywołująca patologiczne procesy w głównym łożysku naczyniowym i rozprzestrzenianie się infekcji we krwi.
Powrót do spisu treści

Ciąża

Głównym powodem pojawienia się choroby podczas ciąży jest dostosowanie hormonalne w organizmie kobiety. Jednocześnie odbudowywany jest układ hormonalny. Takie zmiany są obarczone rozwojem dysbiozy skóry, która powoduje progresję zapalenia hydradenitis. Ciało matki staje się podatne na różnego rodzaju infekcje. W rezultacie zaostrza się istniejący przewlekły proces lub powstają nowe patologie. Ten stan odporności nie przyczynia się do odpowiedniej ochrony przed narażeniem na patogeny.

Jeśli kobieta w ciąży zauważyła stan zapalny pachy, pojawiły się małe patologiczne guzki (nawet niebolesne), należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Nie można opóźnić, ponieważ wraz z rozwojem patologii wzrasta ryzyko uszkodzenia dziecka.

Diagnostyka

Jaki lekarz diagnozuje patologię centrów potowych? Diagnozę zapalenia hydradenitis przeprowadza się przez kontrolę wzrokową dermatologa na podstawie specyfiki patologii. Aby potwierdzić diagnozę za pomocą metod laboratoryjnych. Dodatkowo mianowany:

  • ogólne badania krwi, których wyniki wskazują na ropne zapalenie poprzez zwiększenie poziomu białych krwinek i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek;
  • specyficzne testy z gromadzeniem ropy ze źródła zapalenia w celu określenia patogenu i jego oporności na antybiotyki, co jest szczególnie konieczne w leczeniu nawracającego zapalenia hydradenitis;
  • diagnostyka w celu wykluczenia takich patologii jak zapalenie węzłów chłonnych, chłoniak, limfogranulomatoza, furunculosis, gruźlica.
Powrót do spisu treści

Leczenie

Z którym lekarzem powinienem się skontaktować w celu leczenia zapalenia hydradenitis? Dermatolog i chirurg radzą sobie z problemami z ośrodkami skóry i potu. Możliwe jest wyleczenie patologii za pomocą takich metod:

  • konserwatywne podejście oparte na lekach, leczeniu środkami ludowymi, fizjoterapii;
  • radykalne podejście do eliminacji ciężkich lub skomplikowanych form patologii.

Zapalenie Hydradenitis nie jest w stanie samodzielnie przejść, dlatego konieczna jest interwencja medyczna. Zabrania się wyciskania ropy z guzków. Pozwoli to na rozprzestrzenianie się infekcji i spowoduje poważne komplikacje. Pierwsza pomoc w wykrywaniu zapalenia pod pachami, która ma miejsce w domu:

  1. Wymagane jest staranne usunięcie włosów z sąsiednich miejsc.
  2. Nie dopuszczaj do wilgoci, więc kąpiel jest wykluczona. Lepiej wziąć prysznic, uprzednio zamykając obszar problemowy klejem.
  3. Co godzinę podgrzewaj węzły ciepłym ręcznikiem.
  4. Aby ogrzać ogniska zapalenia za pomocą niebieskiej lampy przez 5 minut. 3 p. / Dzień.
  5. Latem dopuszcza się ogrzewanie przez ciepło słoneczne przez 30 minut. 2 p. / Dzień.
  6. Wytrzyj guzki i skórę alkoholem kamforowym kilka razy dziennie.

Te środki i właściwe leczenie bolesnej jamy przyspieszają gojenie i nie pozwalają infekcjom ropą wniknąć głęboko w ciało. Zapalenie Hydradenitis nie jest zakaźne, ale infekcja, która może towarzyszyć zawartości ropnej, może być przenoszona, gdy pęknie guzek. Oznacza to, że ubrania pacjenta i artykuły higieny osobistej (ręczniki, serwetki) będą zaraźliwe.

Leki

Leczenie leków na hydradenitis na podstawie odbioru:

  1. Antybiotyki:
    1. „Erytromycyna”;
    2. makrolidy - blokują syntezę patogennego białka i hamowanie drobnoustrojów;
    3. „Tetracyklina”.
  2. Glukokortykosteroidy, takie jak triamcynolon, do zwalczania zapalenia i możliwych alergii.
  3. Leki przeciwgorączkowe - Paracetamol.
    Ostry proces zapalny jest leczony za pomocą następujących schematów:

    1. wstrzyknięcie triamcynolonu zmieszanego z lidokainą do bolesnego miejsca;
    2. wprowadzenie triamcynolonu do ropnia, po którym następuje otwarcie zapalenia i drenażu, aby zapobiec nawrotowi.

Leczenie hydradenitis w przewlekłej postaci odbywa się:

  • „Erytromycyna”, „Tetracyklina”, „Minocyklina”;
  • „Prednison” w ciężkich przypadkach.
    Krem ichthyol i smarowanie „Levomekol” są szeroko stosowane do łagodzenia miejscowych objawów.
    Leczenie zapalenia hydradenitis w pierwszych etapach wykonuje izotretynoina.
Powrót do spisu treści

Przetwarzanie lokalne

Gdy hydradenitis jest szczególnie skutecznym miejscowym leczeniem opartym na leczeniu zaatakowanego miejsca w domu takimi związkami:

  • środki antyseptyczne: mydło bakteriobójcze, 5% nalewka jodowa, 2% alkohol borowy lub roztwór kwasu salicylowego;
  • przeciwzapalne maści, które pozwolą na rozpuszczenie stożka: ichtiol, klindamycyna, neomycyna, lewomekol, lewosyna, erytromycyna.

Leczenie hydradenitis dużymi węzłami i stanem zapalnym na dużą skalę przeprowadza się za pomocą dodatkowych wstrzyknięć 1% roztworu Novocain, który pomaga w połączeniu z antybiotykiem (tabletki i maść).

Zabrania się samodzielnego wykonywania wilgotnych okładów, ponieważ przyczyniają się one do gromadzenia się wilgoci i rozwoju infekcji po otwarciu ropnia. Lepiej jest robić opatrunki z mieszankami leczniczymi.

Operacja

Jak leczyć wodniak z uporczywą ropną wydzieliną? W takim przypadku wskazana jest interwencja chirurgiczna. Jeśli ropień zostanie otwarty, a instalacja drenażu nie przyniesie rezultatów z powodu powstawania wielu małych ropni w miejscu infiltracji, chirurg wykonuje głębokie nacięcie zdrowych tkanek.

Cały ropny substrat i zainfekowana tkanka tłuszczowa są usuwane. Po bliznowaceniu rany przeprowadza się leczenie antybiotykowe i fizjoterapię, aby zapobiec nawrotom.

Często zaostrzająca się postać zapalenia stawów obejmuje całkowite wycięcie tkanek podatnych na zapalenie i tkankę podskórną. Następnie chirurg wykonuje operację plastyczną z przeszczepem płata skóry z innej części ciała pacjenta, która jest nakładana na odsłonięty obszar.

Chirurdzy z Koreyba Kazan Medical University K.A., S.V. Dobrokvashin i S.Lemyanov zaproponowali technikę leczenia ciężkich postaci ropnego hydradenitis w postaci przetoki (więcej tutaj). zawiązał przetokę i wykonał plastik.

Fizjoterapia

Kurs fizjoterapii przeprowadzany jest po operacji i obejmuje następujące metody:

  • fotochemioterapia, której celem jest zwiększenie odporności organizmu na patogeny;
  • JEŚLI terapia stosowana w celu łagodzenia bólu pod pachami;
  • kwarc;
  • laseroterapia magnetyczna, która działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie.

Do leczenia nawracającego zapalenia stawów, ultradźwięków, kwarcu stosuje się elektroforezę wraz z przyjmowaniem odpowiednich leków, które pomagają rozpuszczać guzki.

Sposoby ludowe

Popularne przepisy na leczenie środków ludowych, często stosowane w celu wyeliminowania zapalenia stawów:

  1. Opatrunek mieszanką śmietany i mąki pszennej. Nałożony na gazę, przypięty do obszaru problemowego w nocy pod pachami. Medycyna ludowa wyeliminuje zablokowanie centrum potu.
  2. Świeże, całe liście bzu, babki lancetowatej lub kapusty jako garderoba nakładano na bolesny węzeł przez 10 godzin. Częsta aplikacja promuje leczenie.
  3. Lecznicza maść z mieszanki żółtek jaj, mąki pszennej, miodu. Nakłada się go na gazę w gęstej warstwie podczas bandażowania zapalonych stożków w domu, przez noc.
  4. Środki z gotowanej, posiekanej cebuli lub wywaru z piołunu, stosowane do problemowej pach.
Powrót do spisu treści

Zapobieganie

Lista środków zapobiegawczych potrzebnych do zapobiegania zapaleniu hydradenitis, które można podjąć w domu:

  1. Regularne przestrzeganie higieny osobistej, szczególnie w okolicach pach i pachwin.
  2. Prawidłowa dieta lub odżywianie.
  3. Noś luźną odzież z naturalnych tkanin.
  4. Pozbycie się nadwagi.
  5. Ostrożna depilacja i depilacja w każdej jamie pachowej i pachwiny.
  6. Minimalizacja ilości używanego dezodorantu. Nadmierne smarowanie pach powoduje zablokowanie centrów potowych, co stwarza warunki do rozwoju stanu zapalnego.
  7. Regularne kursy terapii witaminowej w celu utrzymania odporności i ochrony organizmu przed negatywnymi wpływami zewnętrznymi.

Regularne i właściwe zapobieganie zapaleniu hydradenitis przyczynia się do poprawy aktywności centrów potowych i ogólnego stanu osoby.

Plamy pod pachą: dlaczego wstydzisz się podnieść ręce

Istnieją interesujące statystyki, według których prawie 30% mężczyzn okresowo wącha pachy. Najprawdopodobniej kobiety robią to znacznie częściej z powodu wielkiej chęci dobrego zapachu zawsze i wszędzie.

Zapach nie jest jedyną rzeczą związaną z tą częścią ciała, na którą należy zwrócić uwagę. Czerwone plamki pod pachami są objawem wskazującym na problemy zdrowotne, więc ignorowanie ich nie prowadzi do niczego dobrego.

Są objawy - szukamy powodów

Gdy plamy pojawiają się w zagłębieniach mięśni, niezależnie od koloru i rozmiaru, ludzie często skarżą się na towarzyszący im dyskomfort:

  • wysypka;
  • obrzęk;
  • mikropęknięcia;
  • swędzenie i obieranie;
  • zapalenie węzłów chłonnych;
  • całkowity brak potu;
  • objawy zatrucia;
  • tworzenie drenażu, pieczenie.

Główne przyczyny plam pod pachami u dorosłych dzielą się na dwie główne kategorie:

  • czynniki związane z chorobą;
  • przyczyny spowodowane brakiem higieny i innymi czynnikami drażniącymi.

Higiena, kosmetyki, odzież

Jeśli pod pachami znajdują się czerwone lub inne plamy i punkty, przyczyny mogą nie być związane z wewnętrznym stanem ciała:

  • brak oczyszczenia skóry, niewłaściwa higiena;
  • ciągłe używanie złej jakości lub nieodpowiedniego dezodorantu;
  • bardzo wąska bielizna i odzież, materiał syntetyczny.

Choroby

Ponadto zewnętrzne bodźce mechaniczne mają choroby, które wpływają na skórę. Niektóre z nich mogą przejawiać nie tylko znaczącą zmianę koloru skóry, ale także naruszenie integralności naskórka, powstawanie pęknięć, owrzodzeń i innych wysypek.

Furunculosis

Rozległe zapalenie mieszków włosowych. Ta patologia może wpływać na sąsiednie obszary naskórka. Objawia się obrzękiem, bólem. Czasami są małe ropne pęcherzyki, mogą rosnąć razem, tworząc płaczący wyprysk.

Grzyb

Uformowane na sucho, przynoszące wiele dyskomfortu, ogniska zapalne, plamki mają niewielką ostrość. Z czasem występuje peeling, z powodu utraty dużej ilości wilgoci osoba może doświadczyć małych pęknięć. Prowadzi to do infekcji bakteryjnej wewnętrznych warstw skóry.

Kontaktowe zapalenie skóry

Często występuje w wyniku ekspozycji na różne chemikalia. Wraz ze zmianami w skórze tworzą się kanały wodne z błotnistą zawartością, z powodu stałego tarcia wokół dłoni, szybko pękają, co powoduje dyskomfort, ból i swędzenie. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia kontaktowego zapalenia skóry, powstałe wilgotne plamy doprowadzą do rozwoju wrzodów.

Alergia

Charakteryzuje się rozwojem plam pod obydwoma ramionami lub z jednej strony swędzenia. Czasami towarzyszy mu peeling. Reakcja alergiczna może również wystąpić z innymi objawami związanymi z innymi częściami ciała. Występuje w odpowiedzi na stosowanie antybiotyków i innych leków, produktów i innych substancji drażniących.

Łuszczyca

Może wpływać na całą powierzchnię skóry, często widoczną w pachach. Charakterystycznymi objawami łuszczycy są swędzenie, tworzenie gęstych różowych plamek, ogniskowy rozwój.

U dzieci

Powstawanie plam u dziecka może być spowodowane czynnikami wymienionymi powyżej, ale istnieje kilka głównych powodów.

Ospa wietrzna

Charakteryzuje się pojawieniem małych pęcherzyków o przezroczystej lub mętnej zawartości. Przez pierwsze kilka dni występuje wysoka temperatura ciała, silny świąd i osłabienie. Wysypka z ospą wietrzną może rozwinąć się nie tylko na skórze, ale także na błonach śluzowych. Kilka dni po pojawieniu się zbiorników wodnych zaczynają pękać, co powoduje nieznośny swędzenie.

Alergia

Często występuje na jedzeniu, zwłaszcza w niemowlęctwie. Tłumacząc dziecko na zwykłe jedzenie, musisz być bardzo ostrożny. Ale jest reakcja nawet na mleko matki.

Kłujące ciepło

Podrażnienie skóry, które rozwija się z powodu silnego pocenia się i powolnego parowania potu. Pojawiają się małe różowe wysypki z obrzękiem, powodujące czerwone pachy i inne części ciała. Taka wysypka może przynieść dziecku wiele dyskomfortu.

Traktujemy - nie kaleczmy

Konieczna jest wizyta w gabinecie lekarskim, gdy wraz z zaczerwienieniem skóry obserwuje się swędzenie, stan zapalny, silny obrzęk i wysypkę. W takich przypadkach możemy mówić o chorobach układu hormonalnego i trawiennego. Nie ma potrzeby odkładania wizyty u specjalisty w „długim pudełku”.

Przed rozpoczęciem leczenia plam w pachach konieczne jest zdiagnozowanie dokładnej przyczyny ich rozwoju. Jeśli takie zjawisko jest spowodowane użyciem kosmetyku, warto przerwać jego używanie i kupić inną, lepszą jakość.

W przypadku alergii pod pachami można w niektórych przypadkach umyć hipoalergiczny roztwór na bazie zwykłej soli kuchennej (1 łyżka stołowa na pół litra wody).

Leki

Do leczenia silnego zaczerwienienia dobrze nadaje się:

  • zwykła wazelina apteczna;
  • maść na bazie kortyzonu (Ultralan, Dermatop);
  • leki z cynkiem (maść cynkowa, Zindol, Diaderm).

W lekkich formach chorób grzybiczych można stosować środki miejscowe:

W cięższych przypadkach wymagane jest stosowanie leków przeciwbakteryjnych wewnątrz:

W leczeniu kontaktowego zapalenia skóry stosuje się połączone leki hormonalne:

Jeśli nagłe przebarwienie skóry spowodowane jest chorobami grzybiczymi lub bakteryjnymi, konieczne jest leczenie takich patologii pod ścisłym nadzorem lekarzy za pomocą środków uspokajających przeciwgrzybiczych i antybakteryjnych:

Przepisy ludowe

Tradycyjne metody, takie jak narkotyki, lepiej stosować po konsultacji z lekarzem. Kilka przepisów:

  1. Aby go przygotować, należy wziąć jedną łyżkę rumianku polnego i jedną szklankę wrzącej wody. Wymieszaj te składniki i nalegaj na około dwadzieścia minut, a następnie odcedź, dodaj kilka łyżek octu z jabłek do cydru i posmaruj cienką warstwę na dotkniętych obszarach.
  2. Służy do tłumienia miejsc alergicznych. Musisz wziąć dwie zwykłe łyżki Hypericum i zalać około dwieście mililitrów wrzącą wodą, odstawić na dwadzieścia minut, odcedzić. Powstały raster do wycierania podrażnionej powierzchni pach.
  3. Dobrze jest umyć pachy roztworem opartym na soli morskiej: dwie łyżki stołowe na dwa litry wody. Pamiętaj, aby filtrować przed użyciem przez gazę.

Zapobiegaj problemowi

Agresywne bodźce zewnętrzne i wewnętrzne mogą silnie wpływać na wygląd okolicy ciała pachowego. Aby zapobiec wystąpieniu podrażnienia, należy przestrzegać podstawowych zasad higieny osobistej.

Opalanie zaleca się wyłącznie za pomocą specjalnych kremów przeznaczonych do ochrony skóry przed słońcem.

Nie możesz używać cudzego lub dać swojej drugiej osobie, nawet blisko. Ta zasada dotyczy również maszynki do golenia. Zazwyczaj nie zaleca się używania ich do golenia, ponieważ poważnie uszkadzają delikatną skórę. Musisz wybrać łagodniejszy sposób usuwania niechcianych włosów.

Aby zapobiec powikłaniom już pojawiających się plam, należy skonsultować się z lekarzem, który wyjaśni, z czego pochodzą i jak je leczyć.

Objawy, przyczyny i leczenie zapalenia hydradenitis w pachach

Zapalenie Hydradenitis pod pachą rozwija się w wyniku zapalenia apokrynowych gruczołów potowych. Są małe pieczęcie wypełnione ropą. Pacjent odczuwa wiele nieprzyjemnych objawów. Stan ten jest niebezpieczny dla zdrowia ludzkiego.

WAŻNE, ABY WIEDZIEĆ! Apteki ukryły skuteczny lek na nadciśnienie (nadmierne pocenie się) po prostu dlatego, że nie opłaca się leczyć ludzi! Czytaj więcej.

Cechy przebiegu choroby

Na tle zwiększonej potliwości istnieje ryzyko infekcji bakteryjnej, wirusowej i grzybiczej. Wilgoć jest sprzyjającym środowiskiem dla ich wzrostu i rozwoju. W miarę mnożenia się patogenów kanały potowe są blokowane. Pot nie zaczyna się w pełni wyróżniać i występują ogniska zapalenia.

Powoduje zapalenie i podrażnienie. Choroba występuje z objawami charakterystycznymi dla furunculosis. Furuncle z hydradenitis różni się istnieniem martwiczego rdzenia (włosów). Patogeny przenikają do ośrodków apokrynowych, zatykają je, tworzy się ropna bryła. Procesy patologiczne zachodzące w narządach wewnętrznych mogą również wywołać chorobę.

Choroba określana jest także inaczej jako ssanie wymion, ponieważ czyraki są podobne do gruczołów sutkowych psa.

Istnieje kilka form manifestacji choroby. Najczęstsza forma powierzchni, która charakteryzuje się obrzękiem i zapaleniem dotkniętej skóry. Temperatura ciała gwałtownie wzrasta do 39 - 40 stopni. Zapalenie Hydradenitis może pojawić się z jednej strony lub dotknąć obu jam pachowych.

Nawet przy właściwym leczeniu choroba trwa do dwóch tygodni. Wysokie prawdopodobieństwo nawrotu.

Czynniki prowokujące

Przyczyny zapalenia hydradenitis w pachach są najczęściej grupami ziarenkowatych bakterii lub złotego gronkowca. Drobnoustroje penetrują najgłębszą skórę przez mieszki włosowe, otarcia i szczeliny na powierzchni skóry i mogą przenikać do gruczołów apokrynowych przez narządy układu limfatycznego z dotkniętych sąsiadujących organów wewnętrznych.

Zapalenie Hydradenitis pod pachą powstaje z powodu infekcji. Czasami organizm jest w stanie pokonać inwazję mikroorganizmów. Ale istnieją czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby:

Aby pocić się nie mogło rozpocząć infekcji porów infekcji, używaj naturalnie raz dziennie.
Dowiedz się więcej >>>

  1. Zmniejszona odporność. Immunosupresja występuje podczas ciężkiego wysiłku fizycznego, częstych przeziębień, zatruć, zaburzeń snu, złego odżywiania, stresu.
  2. Zmiany hormonalne w organizmie. Najczęściej okresy te związane są ze wzrostem hormonalnym w okresie dojrzewania, ciąży, menopauzy, procesów zapalnych występujących w narządach płciowych.
  3. Zaburzenia układu hormonalnego. Choroby związane z tarczycą, zwiększone stężenie cukru we krwi, patologie nadnerczy lub przysadki.
  4. Współistniejące choroby przewlekłe: gruźlica, zapalenie wątroby, HIV, robaczyca.
  5. Zwiększone powstawanie potu niezwiązane z pracą fizyczną, stresem, upałem lub innymi czynnikami zewnętrznymi. Gruczoły apokrynowe aktywnie wytwarzają pot nawet w spokojnym stanie.
  6. Choroby skóry, takie jak zapalenie skóry.
  7. Nadmierna masa ciała.
  8. Reakcje alergiczne mogą wywołać stan zapalny skóry. W przypadku alergii rozpoczyna się aktywna produkcja histaminy. Wywoływane są interakcje z komórkami skóry, obrzękiem, świądem, pieczeniem.
  9. Procesy patologiczne w centralnym i autonomicznym układzie nerwowym.
  10. Akceptacja niektórych leków (leki immunosupresyjne, antybiotyki, leki hormonalne).
  11. Niewłaściwa dieta (wegetarianizm, głód), obecność złych nawyków.

Nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny, noszenie bielizny syntetycznej, częste stosowanie antyperspirantów, które zatykają gruczoły potowe, może prowadzić do problemu.

Znaki pomagające rozpoznać chorobę

Istnieją trzy główne formy przebiegu choroby.

  1. Ostremu okresowi ropnego towarzyszy zablokowanie gruczołów łojowych i apokrynowych. Osoba może odczuwać osłabienie, ból w pachach, temperatura może wzrosnąć do 38 ° C.
  2. Jeśli w obszarze pachowym występują otarcia i pęknięcia, na przykład po goleniu, może dołączyć zakażenie. Forma węzłowa zaczyna się formować.
  3. W przypadku braku odpowiedniego leczenia dochodzi do przewlekłego stadium. Obszar ropnego zapalenia wzrasta, istnieje zagrożenie życia z powodu rozwoju powikłań.

Zapalenie pęcherza hydradenicznego rozwija się stopniowo. Każdy etap charakteryzuje się oddzielnymi objawami:

  1. Pojawienie się małego, bolesnego guzka pod pachą, zaczerwienienie. Swędzenie może być obecne.
  2. Już następnego dnia rozmiar węzła może osiągnąć 2 cm, staje się czerwono-brązowy. Ból niepokoi nie tylko wtedy, gdy ramię się porusza, ale także w spokojnym stanie. Może wystąpić ból głowy, osłabienie, nudności.
  3. W pobliżu głównego stożka powstają inne, które łączą się ze sobą, tworząc duży ognisko zapalenia.
  4. Obrzęk wzrasta, kolor staje się niebieskawy, ropa jest dodawana do środka. Ból pojawia się przy każdym ruchu ręki.

Wszystkim etapom towarzyszy gorączka, dreszcze. Palenie, świąd, ból i dyskomfort są odczuwalne na obszarze dotkniętym chorobą.

Jeśli nie rozpoczniesz leczenia, infekcja może dostać się do krwi. Pojawienie się powikłań powoduje niewłaściwe leczenie, brak działania terapeutycznego, obecność chorób towarzyszących, ignorując zasady higieny osobistej.

Przy pierwszych objawach należy skontaktować się z dermatologiem. Oprócz badania zewnętrznego konieczne będzie oddanie krwi (leukocyty wzrastają we krwi po potwierdzeniu diagnozy i zmniejsza się poziom krwinek czerwonych), zawartość węzłów jest badana.

Wydarzenia medyczne

Zapalenie lecznicze może być zachowawcze i operacyjne. Do konserwatywnych środków walki należy przyjmowanie leków, receptur tradycyjnej medycyny, fizjoterapii.

Zapalenie stawów pod ramieniem samo w sobie nie przechodzi, więc musisz skonsultować się ze specjalistą w odpowiednim czasie. Nie można ścisnąć samych węzłów, ponieważ przyczynia się to do rozprzestrzeniania się infekcji.

Przed udaniem się do lekarza należy przestrzegać szeregu zaleceń:

  • nie wolno moczyć miejsca, w którym pojawia się węzeł, zabrania się odwiedzać wanny i sauny, a biorąc prysznic, należy starannie zaplombować miejsce tynkiem;
  • Nie golić dotkniętej skóry;
  • nie zaleca się nosić ciasnych ubrań;
  • co godzinę możesz nałożyć ręcznik podgrzewany żelazkiem, możesz rozgrzać się na słońcu;
  • Zaleca się przetarcie dotkniętego obszaru alkoholem kamforowym.

W przypadku przełomu ropnia płyn stanowi zagrożenie dla innych ludzi. Nie możesz nosić rzeczy chorych i używać tego samego ręcznika.

Jak leczyć hydradenitis, zdecyduj o chirurgu i dermatologu. Lekarz może przepisać następujące grupy leków:

  • leki przeciwbakteryjne tetracykliny (doksycyklina, tetracyklina), makrolidy (azytromycyna, erytromycyna), cefalosporyna (ceftriakson), fluorochinolony (Tsiprolet), penicylina (Amoxiclav);
  • glukokortykoidy, na przykład, triamcynolon - leki łagodzą stany zapalne i zapobiegają rozwojowi reakcji alergicznych;
  • leki przeciwgorączkowe, takie jak Paracetamol.

Upewnij się, że cały okres leczenia przestrzega diety. Pikantne, słone, wędzone potrawy, alkohol, napoje gazowane, kawa, czekolada, ciastka są całkowicie wykluczone. Preferowane są owoce, warzywa, naturalne soki. Wszystkie potrawy są zalecane do gotowania na parze, bez pieczenia lub pieczenia w piekarniku.

W ostrym okresie robić zastrzyki. Leki są wstrzykiwane do zapalonego węzła. Zastosuj roztwór triamcynolonu z lidokainą.

Aby złagodzić objawy można zastosować maść: lewomekol lub krem ​​Ihtiolovy, klindamycyna, Levocin. Jako środki antyseptyczne można stosować: jod, mydło bakteriobójcze, alkohol borowy, kwas salicylowy, chlorheksydynę.

Kursy fizjoterapii są uważane za skuteczne: fotochemioterapia, kwarc, laseroterapia magnetyczna, elektroforeza.

Leczeniu zapalenia stawów pod ramieniem mogą towarzyszyć tradycyjne metody, ale tylko jako dodatkową terapię. Z tradycyjnej medycyny popularne są przepisy na bazie mąki pszennej i miodu. Liście kapusty, połamane liście babki lub bzu można zastosować do obszarów problemowych. Wszystkie te ziołowe składniki mają działanie przeciwzapalne i bakteriobójcze. Wewnątrz można wziąć napary wykonane na bazie chabrów, nagietka, rumianku, pokrzywy.

Samoistne otwarcie ropnia następuje po 10-14 dniach. Po tym momencie ogólne samopoczucie pacjenta poprawia się, stan się stabilizuje. Po otwarciu pozostaje krwawiąca rana, która stopniowo napina się i goi.

Jeśli nie dojdzie do samoistnego rozwarstwienia, wykonywana jest interwencja chirurgiczna. Początkowo wywołują dojrzewanie ropnia. W tym celu przygotuj ciastka z maści Ichtiolu. Warstwa leku pokryta jest watą. W wyniku tych działań temperatura ciała w dotkniętym chorobą obszarze wzrasta, ropień dojrzewa, lekarz wykonuje głębokie nacięcie zdrowej tkanki, miejsce zmiany jest myte antyseptykiem, środkiem antyseptycznym. Rana nie wymaga szycia, po kilku dniach jest samodzielna.

Łatwiej jest zapobiegać chorobie niż radzić sobie z konsekwencjami. Musisz codziennie brać prysznic, jeść dobrze, wybierać ubrania wykonane z naturalnych tkanin, pozbywać się zbędnych kilogramów, jak najrzadziej używać dezodorantów. Ważne jest zachowanie odporności, co ułatwia przyjmowanie witamin i stwardnienie.

I trochę o tajemnicach.

Czy kiedykolwiek próbowałeś pozbyć się nadmiernej potliwości (przestań się pocić)? Sądząc po tym, że czytasz ten artykuł - zwycięstwo nie było po twojej stronie. I oczywiście wiesz z pierwszej ręki, co to jest:

  • stale mokre pachy
  • zawsze nosić tylko ciemne ubrania
  • zapach, którego doświadczony ładowacz „zazdrości”
  • nigdy nie zdejmuj moich stóp przed ludźmi
  • nadruk całego ciała na łóżku rano

A teraz odpowiedz na pytanie: czy to ci odpowiada? Czy można tolerować takie pocenie się? A ile pieniędzy „przeciekłeś” do nieskutecznego leczenia? Zgadza się - czas się z nią zatrzymać! Zgadzasz się?

Przeprowadziliśmy dochodzenie i okazało się, że apteki ukrywają najskuteczniejszy lek przeciwko poceniu się. tylko dlatego, że nie opłaca się traktować ludzi! Przeczytaj historię >>

Suka wymię (hydradenitis): zdjęcie, jak leczyć pod pachą, w pachwinie

Naukowo, choroba ta nazywana jest hydradenitis, a u ludzi określana jest jako „suka wymię”.

Jakie jest imię na przesłuchaniu? Prawdopodobnie drugi, odzwierciedla zewnętrzne podobieństwo powstałych ropni z sutkami psa karmiącego.

Co powoduje tę chorobę, czy jest zaraźliwa i jak ją leczyć?

Co to jest?

Termin medyczny „zapalenie hydradenów” oznacza zapalenie apokrynowych gruczołów potowych o charakterze ropnym i jest podtypem ropnego zapalenia skóry.

Gruczoły apokrynowe, w przeciwieństwie do gruczołów ekrynowych, nie znajdują się na całym ciele, mają specyficzną lokalizację.

Pot, który emitują, grubszy niż zwykle, ma specyficzny zapach, jego reakcja jest neutralna lub zasadowa. Takie środowisko nie jest strasznymi patogenami choroby, więc „ssące wymię” rozwija się w gruczołach apokrynowych.

Złośliwe mikroorganizmy mogą przedostać się do gruczołów potowych poprzez mikrotraumę skóry, przez przewody limfatyczne. Inną opcją implementacji jest ujście mieszka włosowego.

Ropne czyraki, głównie pod pachami, mają kształt sutków psa karmiącego potomstwo. Stąd kolorowa nazwa choroby u ludzi.

U dzieci przed początkiem okresu dojrzewania nie występuje zapalenie hydradenów, ponieważ funkcja gruczołów potowych nie jest wystarczająco rozwinięta. Choroba może uderzyć w nastolatki, często diagnozowane u kobiet.

Ale ludzie w dojrzałym wieku, w których zanika aktywność gruczołów apokrynowych, nie są zagrożeni.

Proces zapalny przewodów gruczołów potowych obserwuje się również podczas gwałtownych wzrostów hormonalnych w organizmie - w okresie menopauzy u kobiet w ciąży.

Zapalenie hydradenitis ma swój własny kod zgodnie z ICD-10 - w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób „wymię suckle” jest wymienione jako L 73.2.

Zapalenie hydradenitis należy odróżnić od furunculosis. Przy niektórych podobnych objawach różnica polega na tym, że w przypadku choroby „przez oprysk wymion” nie ma nekrotycznego pręta, który jest oddzielany podczas otwierania czyraków.

Przyczyny

Mikroorganizmy chorobotwórcze żyją na skórze człowieka, ale wywołują chorobę tylko w obecności pewnych warunków.

Po co zmniejszać właściwości ochronne ciała:

  • w wyniku chorób przewlekłych, a także na tle patologii zakaźnych, gdy hydradenitis objawia się jako wtórna infekcja;
  • z powodu operacji i urazów;
  • z powodu nadmiernych obciążeń (zarówno fizycznych, jak i emocjonalnych);
  • z częstym stresem, bezsennością - psychosomatyczna choroba jest taka, że ​​stałe doświadczenia i negatywne prowokują rozwój patologii;
  • w wyniku chorób autoimmunologicznych;
  • z powodu chorób związanych z zaburzeniami metabolicznymi;
  • z powodu zmian hormonalnych w czasie ciąży, w okresie dojrzewania i menopauzy.

Istnieje wiele czynników, które mogą przyczyniać się do hydradenitis:

  • nadmierne pocenie się związane z fizjologicznymi cechami ciała i dysfunkcją gruczołów wydzielniczych;
  • nadmierna potliwość spowodowana ciężkim wysiłkiem fizycznym, gorącym klimatem i wysoką wilgotnością;
  • nieudany wybór ubrań - jeśli jest zbyt wąski, ciasny, nie oddycha, to pociera skórę i powoduje wysypkę pieluszkową;
  • niedostateczna higiena ciała, zwłaszcza w pachach, narządach płciowych, odbycie;
  • stosowanie kosmetyków, które naruszają pH skóry (przy normalnym tempie wzrostu patogennych mikroorganizmów nie występuje); stosowanie antyperspirantów, dezodorantów i proszków, które zatykają pory skóry;
  • urazy i uszkodzenia skóry - skaleczenia, drapanie podczas swędzenia, zadrapania od golenia, zużycie od noszenia ubrań, wrastanie włosów po depilacji;
  • niezdrowe diety - brak wystarczających pierwiastków śladowych niezbędnych dla organizmu, nadmiar węglowodanów (służą jako podłoże hodowlane dla mikroflory chorobotwórczej).

Proponujemy Państwu zapoznanie się z opinią lekarza na temat przyczyn i patogenów zapalenia hydradenitis w następującym filmie:

Lokalizacja zapalenia hydradenitis: pod pachą, w pachwinie itp.

„Sucky udder” jest zlokalizowany w miejscach, gdzie gromadzą się gruczoły apokrynowe. Ich najbardziej w pachach, więc najczęstszą chorobą jest pachowe hydradenitis.

Ponadto te obszary ciała są stale narażone na negatywne skutki - są to traumatyczne depilacje, tarcie z ciasnymi ubraniami i nieodpowiednie dezodoranty.

Niektórzy po prostu lekceważą podstawową higienę miejsc, które charakteryzują się zwiększonym poceniem.

Gdzie indziej zlokalizowane jest zapalenie stawów:

  • w okolicy pachwiny;
  • w obszarze krocza, wokół odbytu;
  • u mężczyzn, na mosznie;
  • dla kobiet, na wargach sromowych;
  • w fałdach pod biustem;
  • na piersi - w strefie pigmentacji wokół sutków;
  • rzadko występuje wodniactwo w skórze głowy.

Aby infekcja nie rozprzestrzeniła się po całym ciele, gdy pojawi się pojedynczy punkt skupienia, taki jak stożki łonowe, należy natychmiast rozpocząć antyseptyczne przetwarzanie tego miejsca.

Objawy

Częściej, hydradenitis jest jednostronne, na przykład pacha po lewej stronie, zapalenie po obu stronach jest bardzo rzadkie.

Początkowym etapem „suki wymion” jest wygląd pod skórą jednego lub częściej kilku guzków o gęstej strukturze, wielkości grochu.

Stopniowo bolesne foki osiągają średnicę 1,5 - 2 cm, wystają ponad powierzchnię skóry, stając się jak wymię psa.

Skóra wokół niej staje się czerwona, swędząca, po czym pojawia się obrzęk, węzły łączą się, tworząc obszar dużego, zapalnego nacieku koloru niebiesko-bordowego.

Tym charakterystycznym objawom towarzyszą objawy ogólnego złego samopoczucia:

  1. Słabość, złamanie.
  2. Hipertermia, gorączka.
  3. Ból głowy (ból głowy).
  4. Nudności, brak apetytu.
  5. Ciągłe bolesne odczucia na dotkniętym obszarze, nie tylko na omacywaniu, ale nawet w spoczynku.

Kiedy stały węzeł stopniowo staje się miękki, wówczas z naciskiem na ścianę wnęki powstają oscylacje - fluktuacje. Służy to jako znak, dzięki któremu można odróżnić „dziwkę wymię” od odrosta.

Po dojrzewaniu nacieku otwiera się, w którym wychodzi ropna zawartość. W tym miejscu powstaje blizna.

Po uwolnieniu ropy pacjent zwykle poprawia stan zdrowia. W tym okresie ważne jest zapobieganie spadaniu zawartości dużej liczby gronkowców na sąsiednie obszary.

W przeciwnym razie udział nowych gruczołów potowych w tym procesie grozi re-hydradenitis. Choroba może przyjąć przewlekłą formę nawrotową.

Na temat typów i objawów zapalenia hydradenitis ten film wideo:

Wygląda jak suka wymię (zdjęcie)

Typy i formy

Ogólnie przyjęta klasyfikacja zapalenia hydradenitis opiera się na jego różnych objawach.

Choroba w miejscu wystąpienia jest również pachowa, pachwinowa, znajduje się w odbycie, mosznie, wargach sromowych, pępku, gruczołach mlekowych.

Istnieje kilka etapów choroby:

  1. Pierwszy to moment, w którym nastąpiło zablokowanie gruczołu potowego. Towarzyszy mu obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból.
  2. Średni - wzrost zapalnych węzłów i zwiększony ból.
  3. Ciężkie - powstawanie ropnych ropni z krwią.

W zależności od charakteru rozwoju patologii istnieją 2 rodzaje zapalenia hydradenitis: ostre ropne i przewlekłe.

Ropne (ostre) zapalenie stawów

Przyczyną rozwoju tej postaci choroby jest zablokowanie gruczołów apokrynowych, głównie z powodu nieprzestrzegania higieny ciała.

Ważne jest, aby zauważyć powstanie grudki w czasie, która szybko rozpala się i zamienia w ropny ropień.

Chorobie towarzyszą typowe objawy - gorączka, osłabienie, ból w miejscach powstawania ropni.

Późne leczenie patologii jest niebezpieczne przez zatrucie organizmu i komplikacje w postaci ropni i flegmy.

Powtarzające się

Przewlekła postać hydradenitis nazywana jest również nawracającą. Proces zapalny trwa długo, manifestując się w regularnych odstępach czasu.

Rozległe zapalenie gruczołów potowych jest uważane za najbardziej złożoną formę zapalenia hydradenitis. W celu udanego leczenia konieczne jest ustalenie przyczyn długiego procesu patologicznego.

Wymagane jest odpowiednie kompleksowe leczenie antybiotykami, wymagane jest wykluczenie alkoholu i diety oraz ostrożna higiena osobista.

Ropny

Ropna postać hydradenitu nazywana jest również trądzikiem odwrotnym. W okresie dojrzewania częściej cierpi na młodzież.

Osobliwością tej choroby jest to, że różne formy trądziku łączą się z procesem zapalnym w gruczołach potowych.

Ropne zapalenie stawów pod pachami lub inny obszar skóry pojawia się z powodu blokady i pęknięcia mieszka włosowego.

Choroba charakteryzuje się powstawaniem procesu zapalnego, który wpływa na gruczoły potowe.

Patologia może być zlokalizowana w pachwinie, kroczu, pachach, rzadziej - na twarzy. Czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju choroby są nadmierne pocenie się, otyłość, niewygodna odzież.

Z którym lekarzem się skontaktować?

Na samym początku choroby dermatolog może przepisać odpowiednie leczenie.

Terapia zachowawcza nie zawsze jest skuteczna, więc może być konieczne zwrócenie się o pomoc do chirurga.

Zapalenie hydradenitis w fazie ropienia leczy się chirurgicznie. Lekarz otwiera ropień i stawia drenaż, aby usunąć zawartość jamy.

Objawy hydradenitis u kobiet w ciąży są powodem wizyty u ginekologa, który określi schemat leczenia i potrzebę konsultacji chirurga w celu interwencji chirurgicznej.

Szczególnie niepożądany jest rozwój „suki wymion” podczas laktacji u matek karmiących. Choroba powoduje dyskomfort i zakłóca normalne karmienie niemowląt.

W przypadku przewlekłej postaci choroby może być konieczne skonsultowanie się z immunologiem, dietetykiem, endokrynologiem.

Metody diagnostyczne

Prawidłowa diagnoza jest ważna, aby rozpocząć właściwe leczenie pacjenta w czasie i zapobiec rozwojowi powikłań.

Zapalenie pęcherza moczowego należy odróżnić od chorób o podobnych objawach - cellulitis, furunculosis, gruźlica skóry, torbiele gruczołów łojowych, miażdżyca, zapalenie węzłów chłonnych.

Zadaniem lekarza jest przeprowadzenie wywiadu z pacjentem. Ważne jest, aby dowiedzieć się:

  • kiedy powstała pieczęć, jak szybko zaczęła rosnąć;
  • jakie objawy towarzyszyły pojawieniu się guzka - czy pacjent odczuwał swędzenie i ból;
  • jaki był ogólny stan pacjenta - obecność temperatury, osłabienie, ból;
  • czy przed przypadkami hydradenitis u samego pacjenta i członków jego rodziny;
  • na jakie przewlekłe choroby cierpi pacjent.

Podczas badania lekarz zwraca uwagę na obecność opuchlizny, zmiany koloru skóry, kształtu pieczęci, wahań skóry.

Często wymagane są badania krwi - wzrost ESR i leukocytów, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek wskazuje na obecność procesu zapalnego.

Badanie bakteriologiczne jest zwykle przepisywane w przypadku nawracającego zapalenia hydradenitis.

Materiał do badań pobierany jest z ropnia, aby określić mikroorganizm, który spowodował chorobę i jej wrażliwość na antybiotyki.

Ludzie często pytają: zakażenie CMV u dzieci - co to jest? Szczegóły dotyczące choroby pokażą naszą publikację.

Co pomaga maści Advantan? Odpowiedź na pytanie spowoduje wyświetlenie tego artykułu.

Jak leczyć wymię u suki u mężczyzn i kobiet

Pozbycie się „suki wymię” jest możliwe na dwa sposoby - konserwatywne i operacyjne.

Leczenie bez zabiegu jest skuteczne tylko w pierwszych 3 dniach po utworzeniu pieczęci.

Medycyna lecznicza

Lekarz przepisuje środki podawania zewnętrznego i doustnego. Pacjenci zwykle muszą przyjmować antybiotyki:

  • Doksycyklina;
  • Ampicylina;
  • Erytromycyna;
  • Amoxiclav;
  • Linkomycyna;
  • Cyprofloksacyna;
  • Tsiprolet.

Antybiotyki są w stanie skutecznie zwalczać bakterie chorobotwórcze. Mogą być przyjmowane w tabletkach lub w postaci zastrzyków.

Leki są łączone z terapią zewnętrzną. Leki miejscowe są szybko wchłaniane i zaczynają działać natychmiast po zastosowaniu.

Aby leczyć dotknięte obszary, użyj:

  • Maść ichtiolowa i maść Vishnevsky są używane do przyspieszenia uwalniania ropy;
  • Ilon - ta maść przyczynia się do rozcieńczenia ropy i jej usunięcia na zewnątrz, ma również działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe;
  • Lewomekol - środek antyseptyczny o działaniu przeciwdrobnoustrojowym i gojącym rany jest stosowany na obszar ropnia po jego otwarciu;
  • nakładać płyny na ranę roztworem antybiotyku klindamycyny;
  • zaatakowany obszar należy posmarować błyszczącą zielenią, jodem, maścią Sintomycin, nanieść tampon nasączony rozcieńczonym Dimexidum, aby zniszczyć bakterie;
  • opatrunki zwilżone nalewką z nagietka, chlorofil (roztwór alkoholowy);
  • skórę otaczającą ropień należy oczyścić roztworami alkoholu (kwas salicylowy lub borowy), aby zniszczyć patogenne mikroorganizmy.

Dodatkowe środki

Dodatkowe metody terapii pomagają wyleczyć wodowskaz - leki i fizjoterapia:

  • preparaty stymulujące układ odpornościowy - na bazie interferonu, echinacei, żeń-szenia;
  • leki przeciwhistaminowe - Claritin, Suprastin, Tavegil;
  • w niektórych przypadkach mianowanie leków hormonalnych, takich jak kortykosteroidy;
  • choroba postępuje szybciej, jeśli zastosujesz dodatkową fizjoterapię - elektroforezę, UHF (terapia ultra-wysokiej częstotliwości), UV (promieniowanie ultrafioletowe);
  • Terapia rentgenowska jest stosowana w przypadku nawracającego zapalenia wodowskazowego. Jego celem jest zniszczenie zapalnego gruczołu potowego;
  • odpowiednia dieta przyczynia się do leczenia zapalenia hydradenitis - to wykluczenie z diety smażonych, pikantnych, tłustych potraw, słodyczy, alkoholu.

Interwencja chirurgiczna

Nie zawsze można z powodzeniem leczyć „wymię suki” w domu. Często konieczne jest chirurgiczne usunięcie ropnia. W przypadku pojedynczego ropnia interwencja chirurgiczna jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym.

Po otwarciu zapalenia hydradenów rana jest poddawana zabiegowi i ustala się drenaż w celu usunięcia płynu. Chirurg przepisuje leczenie pooperacyjne, które zwykle trwa około tygodnia.

Nie wystarczy jedna operacja usunięcia zapalenia hydradenów składającego się z wielu mikro ropni. Interwencja operacyjna jest wykonywana etapami:

  1. Najpierw przeprowadzana jest autopsja z drenażem w celu usunięcia ropy, a następnie usunięcie zapalonego włókna za pomocą opatrunku leczniczego.
  2. Pacjentowi przepisuje się antybiotyki, po bliznowaceniu rany i łagodzeniu zapalenia usuwa się dotknięty obszar skóry i pozostałą tkankę podskórną.
  3. Pod koniec leczenia chirurgicznego wykonywana jest autodermoplastyka - miejsce zabiegu jest pokryte kawałkiem skóry z innej części ciała pacjenta.

Taka operacja jest wskazana w przypadku powtarzających się nawrotów zapalenia hydradenitis, gdy zawodzą inne metody leczenia.

W okresie rekonwalescencji przepisywane są różne procedury - laseroterapia, promieniowanie podczerwone, terapia magnetyczna, ekspozycja na ultradźwięki, fototerapia i chemioterapia.

Specjalista od opinii na temat chirurgicznej metody leczenia choroby:

Leczenie środków ludowej hydradenitis

Niektóre środki ludowe leczą wodniactwo mało prawdopodobne. Lecz w złożonej terapii lekami takie leczenie jest całkiem do przyjęcia.

Cebula, kapusta i aloes to najpopularniejsze składniki ludowych przepisów. Takie leki są łatwe do przygotowania w domu:

  • aby „wyciągnąć” ropę z rany, należy przymocować połowę cebulki, upieczonej w piekarniku, do obolałego miejsca i zamocować ją bandażem. Ten kompres należy pozostawić na noc;
  • Jako ciągnącą ropę stosuje się dobrze posiekany liść kapusty, który stosuje się również do wrzenia i utrzymuje przez co najmniej 6 do 8 godzin;
  • Liście aloesu muszą być oczyszczone z cierni, cięte wzdłużnie i kładzione w dotkniętym miejscu kilka razy w ciągu dnia;
  • lekarstwo z cebuli i mydeł przygotowuje się w następujący sposób: posiekana cebula jest smażona na stopionym maśle, zmieszana ze startym mydłem domowym (wystarczą 2 łyżki) i kompres nakłada się na noc;
  • wywar ziołowy może leczyć zaatakowane obszary lub wziąć mieszankę ziół do środka. Aby to zrobić, weź kolekcję liści babki lancetowatej, eukaliptusa i koniczyny, kwiatów rumianku, szałwii i nagietka (1 łyżka stołowa), wlej litr wrzącej wody, gotuj na małym ogniu przez 4 - 5 minut.

Jak leczyć chorobę u dzieci

Zapalenie Hydradenitis u dzieci rozwija się w okresie dojrzewania, kiedy dojrzewanie następuje ze zmianami poziomu hormonów.

Długotrwałe choroby zakaźne, nadmierne pocenie się, wysypka pieluszkowa i niedostateczna higiena osobista również wywołują czynniki.

Nastolatka musi zostać pokazana pediatrze, który decyduje o potrzebie dalszych działań:

  • jeśli proces jest na początku i nie ma oznak ogólnego złego samopoczucia, może pomóc miejscowa terapia. Pacjentowi przepisuje się antybiotyki i środki zewnętrzne;
  • Być może lekarz skieruje dziecko do chirurga w celu usunięcia wrzodów i dalszej terapii rehabilitacyjnej.

W okresie zdrowienia pacjent potrzebuje odpoczynku, odpoczynku, zrównoważonej diety i witamin. Jeśli to konieczne, nastolatek przepisał fizjoterapię.

Ogólnie, schemat leczenia jest podobny do stosowanego u dorosłych. Wymaga to jednak stosowania leków w zależności od wieku dziecka i odpowiedniej dawki.

Jeśli występują częste nawroty zapalenia hydradenitis, nastolatka powinna być dokładnie zbadana w celu ustalenia przyczyn tej patologii - mogą to być choroby przewlekłe lub zaburzenia metaboliczne w organizmie.

Czy jesteś zainteresowany, jak leczyć zapalenie warg na ustach? Co powoduje pojawienie się choroby, jak temu zapobiec? Szczegóły dotyczące choroby pokażą naszą publikację.

Czy uważasz, że można umyć i wykąpać dziecko z ospą wietrzną? Porady i wskazówki, które pediatrzy znajdą w tym materiale.

Komplikacje

Choroba jest obarczona powikłaniami w wyniku uogólnienia procesu zapalnego, to znaczy rozprzestrzeniania się poza gruczoły potowe w otaczających tkankach. W rezultacie ogniska choroby pojawiają się w całym ciele.

Powikłania zapalenia stawów obejmują:

  • zapalenie węzłów chłonnych - tak zwane zapalenie węzłów chłonnych i naczyń krwionośnych znajdujących się w pobliżu zmiany. Zazwyczaj dotyczy to obszarów pachwinowych i pachowych;
  • zapalenie tkanki łącznej - patologia, która polega na rozprzestrzenianiu się procesu zapalnego na podskórną tkankę tłuszczową; więcej o rodzajach i leczeniu flegmony, które tutaj napisaliśmy;
  • Blizny (keloid i hipertroficzny) - mogą być tworzone głównie przez pachy w wyniku ciężkiego zapalenia hydradenitis;
  • zapalenie kości i szpiku jest przetokową postacią okostnej i uszkodzenia kości w wyniku rozwoju procesu ropnego;
  • Sepsa - proces ropny może rozwinąć się w zakażenie krwi, jeśli nie ma odpowiedniego leczenia.

Zapobieganie chorobom

Aby zapobiec wystąpieniu ropnego zapalenia gruczołów potowych, konieczne jest przede wszystkim przestrzeganie higieny osobistej i dbanie o wzmocnienie odporności.

Aby nie zachorować na zapalenie stawów, ważne jest przestrzeganie zasad higieny osobistej:

  • noś ubrania wykonane z naturalnych oddychających tkanin, codziennie zmieniaj bieliznę
  • regularnie brać prysznic, starannie myjąc problematyczne obszary ciała;
  • raz w tygodniu należy zastąpić żel pod prysznic szamponem leczniczym Nizoral lub roztworem antyseptycznym Tsiteal, a żele zawierające kwas mlekowy nadają się do codziennego użytku (kwaśne środowisko chroni skórę przed proliferacją bakterii);
  • umyj miejsca ciała narażone na nadmierne pocenie się smołą lub mydłem domowym (nie więcej niż 2 razy w tygodniu);
  • dla higieny strefy intymnej użyj żelu Laktacid (Epigen, Tamiful);
  • wyeliminować stosowanie antyperspirantów lub przynajmniej zmniejszyć częstotliwość ich stosowania. Zamiast tego zaleca się stosowanie proszków o działaniu bakteriobójczym;
  • należy zachować ostrożność podczas golenia, po usunięciu włosów, leczyć skórę środkami dezynfekującymi, na przykład alkoholem salicylowym, borowym i kamforowym. Lepiej powierzyć procedurę specjalistom od depilacji salon kosmetyczny;
  • wytrzeć obszary skóry z wywary z ziół leczniczych - nagietek, sukcesja, kora dębu, rumianek lub roztwór nadmanganianu potasu;
  • unikaj urazów skóry, nie czekaj z alergiami i dermatozami;
  • starannie wybieraj kosmetyki - unikaj tych, które podrażniają strukturę skóry, zatykają przewody potu i gruczołów łojowych.

Recenzje

Zapalenie Hydradenitis nie jest chorobą zakaźną, z ostrożną higieną osobistą.

Ale ta choroba jest raczej nieprzyjemna - powoduje fizyczny dyskomfort, ból i, jeśli jest opóźniona, może przybrać formę przewlekłą.

Dlatego ważne jest, aby skonsultować się ze specjalistą przy pierwszych oznakach rozwoju patologii.

Autor artykułu: Margarita Dementieva, dermatowenerolog

Więcej Artykułów O Rodzajach Trądziku